Jeśli chodzi o rasy psów olbrzymich, Bernarda i Dog angielski często znajdują się w centrum uwagi. Te majestatyczne kły przyciągają uwagę swoją wielkością i obecnością. Wybór pomiędzy obiema rasami może być dość trudną decyzją.
Obie rasy oferują wyjątkowe cechy, które mogą sprawić, że wybranie tylko jednej będzie trudne. Oboje mają łagodną i spokojną naturę z tendencją do ochrony. Jednak kluczowe aspekty ich temperamentu, wielkości i potrzeb mogą być zupełnie inne.
Zrozumienie tych różnic pozwoli Ci wybrać rasę, która najbardziej Ci odpowiada. Zagłębmy się w różnice i podobieństwa między bernardynami i mastifami, aby podjąć świadomą decyzję.
Różnice wizualne
Źródło zdjęcia: (L) Rita_Kochmarjova, Shutterstock | (R) Ricantimages, Shutterstock
W skrócie
Św. Bernard
- Średni wzrost (dorosły): 28 do 30 cali
- Średnia waga (dorosły): 140 do 180 funtów
- Długość życia: 8 do 10 lat
- Ćwiczenia: 30 minut dziennie
- Potrzeby pielęgnacyjne: Niskie koszty utrzymania
- Przyjazny rodzinie: Tak
- Inne przyjazne zwierzętom: Tak
- Możliwość szkolenia: Inteligentny, szybko się uczy
- Średni wzrost (dorosły): 30 cali
- Średnia waga (dorosły): 200 funtów
- Długość życia: 6 do 12 lat
- Ćwiczenia: 1 godzina dziennie
- Potrzeby pielęgnacyjne: Umiarkowany
- Przyjazny rodzinie: Tak
- Inne przyjazne zwierzętom: Tak
- Możliwość szkolenia: Chętny do pomocy
Przegląd św. Bernarda
Źródło obrazu: Artush, Shutterstock
The historia Bernardynów sięga XVII wieku w Alpach Szwajcarskich. Zakonnicy po raz pierwszy wyhodowali te psy w Hospicjum św. Bernarda na Wielkiej Przełęczy Św. Bernarda. Hospicjum było schronieniem dla podróżnych przekraczających przełęcz między Szwajcarią a Włochami. Bernardyny zostały opracowane ze względu na ich niezwykłe zdolności ratownicze w trudnych warunkach alpejskich.
Mnisi hodowali te psy z lokalnymi szwajcarskimi psami górskimi. W ten sposób powstała rasa charakteryzująca się siłą, wytrzymałością i dużym poczuciem kierunku. Cechy te były niezbędne do lokalizowania zagubionych lub rannych podróżnych w głębokim śniegu.
Na początku XIX wieku nazwę rasy zmieniono na św. Bernard, na cześć hospicjum. Z biegiem czasu bernardyny przekształciły się z psów pracujących w ukochane zwierzęta domowe. Dziś ludzie cenią je za ich łagodny i przyjazny charakter.
Osobowości
Bernardyni mają przyjazną i delikatną osobowość. Są na ogół czułe, cierpliwe i tolerancyjne, co czyni je doskonałymi psami rodzinnymi.
Bernardyny są lojalne i tworzą silne więzi ze swoimi właścicielami. Często zobaczysz, jak wykazują instynkt ochronny. Pomimo dużych rozmiarów są spokojne i wyluzowane, dobrze dostosowują się do różnych środowisk.
Dobrze dogadują się także z dziećmi i innymi zwierzętami, jeśli są odpowiednio socjalizowane. Bernardyni są życzliwi i kochający, cieszą się towarzystwem członków rodziny. Chociaż czasami mogą być niezależne, dobrze rozwijają się w towarzystwie człowieka.
Ich łagodny charakter i inteligencja sprawiają, że można je wyszkolić i łatwo z nimi żyć.
Ćwiczenia
Pomimo dużych rozmiarów Bernardyny mają umiarkowane potrzeby w zakresie ćwiczeń. Nie są to psy aktywne, ale pewna aktywność fizyczna może utrzymać ich ogólny stan zdrowia. Codzienne spacery są dla bernardynów niezbędne, ponieważ pomagają im zachować dobrą formę i zapobiegają przyrostowi masy ciała.
Nie potrzebują intensywnych ćwiczeń ani zajęć o dużym wpływie, ale nadal musisz zapewnić stymulację umysłową i okazjonalne możliwości ćwiczeń. Obejmuje to zabawę na ogrodzonym terenie lub delikatne zabawy, takie jak aportowanie.
Mimo to należy wziąć pod uwagę ich ograniczenia fizyczne ze względu na ich rozmiar i potencjalne problemy ze stawami. Bernardyni powinni ćwiczyć z umiarem, unikając nadmiernego obciążania ciała. Skonsultuj się z weterynarzem, aby opracować program ćwiczeń odpowiadający potrzebom Twojego bernardyna.
Źródło zdjęcia: Rita_Kochmarjova, Shutterstock
Szkolenie
Szkolenie bernardyna wymaga cierpliwości, konsekwencji i pozytywnego wzmocnienia. Rozpocznij szkolenie wcześnie, aby ustalić dobre zachowanie i socjalizację. Skoncentruj się na łatwych i podstawowych poleceniach, takich jak siad, zostań i chodź.
Bernardyny są inteligentne, ale potrafią też być niezależne. Zadbaj więc o to, aby Twoje sesje treningowe były wciągające i przyjemne. Używaj nagród, takich jak okazjonalne smakołyki i pochwały, aby motywować i zachęcać dziecko.
Musisz także socjalizować je z różnymi ludźmi, zwierzętami i środowiskami. Dzięki temu wyrosną na dojrzałych, dorosłych psów. Bernardyny mają tendencję do ciągnięcia na smyczy ze względu na swój rozmiar, dlatego szkolenie na smyczy jest niezbędne.
Na koniec rozważ zapisanie swojego św. Bernarda na zajęcia z posłuszeństwa. Praca z profesjonalnym trenerem St. Bernard pomoże Ci zmaksymalizować potencjał Twojego psa.
Opieka zdrowotna
Bernardyny są podatne na dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, wzdęcia i problemy z sercem. Regularne wizyty kontrolne u lekarza weterynarii mają kluczowe znaczenie dla wczesnego wykrycia i odpowiedniego leczenia.
Duże rasy potrzebują specjalnie zbilansowanej diety, która wspiera ich wzrost i zdrowie kości. Uważaj na przekarmianie, aby zapobiec otyłości, która może dodatkowo obciążać stawy.
Bernardyny mają gęstą, podwójną sierść, którą należy regularnie szczotkować, aby zapobiec matowieniu. Linią umiarkowanie, z większym wypadaniem podczas zmian sezonowych. Często czyść fałdy twarzy i uszy, aby zapobiec infekcjom.
Są również niezwykle wrażliwe na ciepło i łatwo mogą się przegrzać. Upewnij się, że mają pełny dostęp do cienia i świeżej wody, szczególnie podczas upałów. Unikaj forsownych ćwiczeń w wysokich temperaturach.
Źródło zdjęcia: Rita_Kochmarjova, Shutterstock
Hodowla
Hodowla bernardyna wymaga starannego rozważenia i odpowiedzialnych praktyk.
Przed rozmnażaniem zarówno samce, jak i samice bernardynów przechodzą dokładne badania kontrolne. Umożliwia to hodowcom sprawdzenie potencjalnych problemów genetycznych. Obejmuje to dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, choroby serca i problemy z oczami.
Ważne jest, aby wybrać pary hodowlane o dobrym zdrowiu i solidnej genetyce. Zmniejsza to ryzyko przeniesienia chorób dziedzicznych.
Hodowlę należy prowadzić wyłącznie w celu ulepszenia rasy i uzyskania zdrowych szczeniąt. Hodowcy muszą zbadać standardy rasy w celu odpowiedzialnego doboru par hodowlanych.
Hodowlę należy również prowadzić mając na uwadze dobro psów. Właściwa pielęgnacja, żywienie i socjalizacja matki i szczeniąt są niezbędne. Odpowiedzialni hodowcy przedkładają dobro psów nad estetykę.
Nadaje się do:
Bernardyny są łagodne i cierpliwe, co czyni je idealnymi dla rodzin z dziećmi. Często są tolerancyjne wobec dzieci i potrafią nawiązać z nimi silne więzi.
Chociaż nie są bardzo energiczne, nadal potrzebują regularnych ćwiczeń, aby zachować zdrowie fizyczne. Mogą być także idealnym rozwiązaniem dla osób aktywnych, lubiących spędzać czas na świeżym powietrzu. Obejmuje to spacery, wędrówki lub delikatne sesje zabaw.
Ze względu na swój upór bernardyny lepiej nadają się dla doświadczonych właścicieli psów. Mogą zapewnić spójne szkolenie i przywództwo.
Plusy
- Lojalny i oddany
- Delikatny i tolerancyjny
- Naturalnie ochronny
- Świetne psy nianie
- Świetne dla rodzin
- Nie nadaje się do małych domów
- Częste ślinienie się i ślinienie
- Skłonny do specyficznych problemów zdrowotnych
- Drogie w posiadaniu
Przegląd Mastifów
Źródło obrazu: Ricantimages, Shutterstock
The historia mastifów sięga tysięcy lat wstecz, co czyni je jedną z najstarszych ras psów. Mają bogatą linię, która rozciąga się na różne regiony i kultury.
Mastify można zobaczyć w dziełach sztuki starożytnego Egiptu i tekstach historycznych z Babilonu, Asyrii i Persji. Ceniono ich za siłę, odwagę i instynkt obronny.
W starożytnym Rzymie mastify służyły jako psy bojowe i psy stróżujące. Ceniono ich za zawziętą lojalność i umiejętność zastraszania przeciwników. Mastify były także obecne w średniowiecznej Europie, gdzie pełniły funkcję psów stróżujących podczas polowań na grubego zwierza.
Rasa zyskała na znaczeniu w Anglii. Za panowania króla Henryka VIII szlachta faworyzowała psa ze względu na jego imponujący rozmiar i lojalność. Często wykorzystywano je do ochrony posiadłości i ochrony bydła.
Z biegiem czasu rola rasy zmieniła się z psów pracujących na ukochanych towarzyszy. Wysiłki mające na celu zachowanie rasy Mastif doprowadziły do jej uznania przez kluby kynologiczne. Dziś Mastify są znane ze swojego łagodnego i spokojnego temperamentu.
Osobowości
Mastify mają wyraźną osobowość charakteryzującą się delikatnym i spokojnym zachowaniem. Są znani ze swojej lojalności i oddania swoim rodzinom. Pomimo dużych rozmiarów uważane są za łagodnych olbrzymów.
Charakteryzują się cierpliwością i tolerancją, szczególnie w stosunku do dzieci. Mastify mają instynkt ochronny, a sama ich imponująca obecność często odstrasza potencjalnych intruzów. Są również czujne i potrafią być dość terytorialne.
Choć mogą sprawiać wrażenie powściągliwych w stosunku do obcych, tworzą głębokie więzi z bliskimi. Mastify mają stabilny i stały temperament, rzadko skłonny do nadmiernej agresji. Ich posłuszny charakter i chęć sprawiania przyjemności sprawiają, że reagują na wysiłki szkoleniowe. Mastify wnoszą do swoich domów poczucie spokoju i bezpieczeństwa dzięki swojej niezachwianej lojalności.
Ćwiczenia
Mastify mają mniejsze potrzeby w zakresie ćwiczeń w porównaniu do innych dużych ras. Są to na ogół psy o niskim zużyciu energii i zadowalają się umiarkowanymi ćwiczeniami. Codzienne spacery powinny odbywać się na smyczy, aby nie obciążać stawów. Są one korzystne dla utrzymania zdrowia fizycznego i stymulacji psychicznej.
Mimo to unikaj nadmiernych i forsownych ćwiczeń. Może to zaszkodzić ich rosnącym ciałom lub zaostrzyć podstawowe schorzenia stawów lub kości.
Pozwól swojemu mastifowi ustalać własne tempo podczas ćwiczeń, ponieważ jest on podatny na przegrzanie i zmęczenie. Krótsze, kontrolowane sesje zabawy w bezpiecznym miejscu mogą zapewnić wystarczającą stymulację.
Źródło zdjęcia: Ermolaev Alexander, Shutterstock
Szkolenie
Trenując mastifa, musisz ćwiczyć konsekwencję, cierpliwość i pozytywne wzmocnienie. Wczesne rozpoczęcie szkolenia pomoże w ustaleniu dobrych zachowań i socjalizacji. Zalecamy zacząć od podstawowych poleceń posłuszeństwa, takich jak siad, zostań i chodź.
Mastify są znane z inteligencji i chęci do zadowolenia. Niestety czasami potrafią też być uparci. Smakołyki i pochwały mogą pomóc Ci zmotywować i nagrodzić dobre zachowanie. Socjalizuj je już jako szczenięta, aby mieć pewność, że wyrosną na dobrze przystosowane psy.
Opieka zdrowotna
Mastify wymagają szczególnej uwagi ze względu na ich duże rozmiary i specyfikę rasy. Są podatne na dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, wzdęcia, problemy z sercem i niektóre nowotwory. Regularne badania przesiewowe i opieka profilaktyczna są ważne dla monitorowania ogólnego stanu zdrowia.
Mastify mają umiarkowane potrzeby w zakresie ćwiczeń. Konieczne jest jednak monitorowanie ich masy ciała i zapewnienie regularnych ćwiczeń, aby utrzymać je w dobrej kondycji. Aby zapobiec urazom, należy unikać intensywnych lub długotrwałych ćwiczeń.
Regularna higiena jamy ustnej jest również istotna dla utrzymania dobrego stanu zdrowia jamy ustnej. Obejmuje to mycie zębów i zapewnianie odpowiednich zabawek do żucia.
Źródło obrazu: Twórczość z dzikimi włosami, Shutterstock
czy psy mogą podawać gumę ksantanową?
Hodowla
Hodowla mastifa wymaga starannego planowania i zaangażowania w dobro rasy. Odpowiedzialni hodowcy kładą nacisk na dobro psów. Odpowiednia opieka, odżywianie i socjalizacja mają kluczowe znaczenie dla matki i szczeniąt.
Znalezienie odpowiednich, kochających domów dla szczeniąt powinno być najwyższym priorytetem hodowcy. Muszą przestrzegać lokalnych przepisów dotyczących hodowli psów. Obejmuje to licencje, certyfikaty zdrowotne i praktyki odpowiedzialnej własności.
Do hodowli mastifów należy podchodzić z wiedzą i prawdziwą troską o przyszłość rasy. Zasięganie wskazówek od doświadczonych hodowców i profesjonalistów może pomóc w zapewnieniu odpowiedzialnych praktyk hodowlanych.
Nadaje się do:
Mastify to duża i potężna rasa. Wymagają właścicieli, którzy mogą zapewnić silne przywództwo i konsekwentne szkolenie. Doświadczeni właściciele psów, którzy poznali potrzeby dużych ras, mogą sobie z nimi poradzić.
Mastify mają łagodny i spokojny charakter, dzięki czemu nadają się dla rodzin. Dobrze dogadują się również z dziećmi, jednak ze względu na ich wielkość należy nadzorować interakcje.
Mastify są również znane z tego, że są niezwykle lojalne i opiekuńcze. Dzięki temu może pełnić rolę niezawodnego stróża, dającego poczucie bezpieczeństwa.
Psy te mają mniejsze potrzeby w zakresie ćwiczeń w porównaniu do niektórych innych ras. Zadowalają się umiarkowanym wysiłkiem fizycznym i preferują zrelaksowany i spokojny tryb życia. Dzięki temu są odpowiednie dla tych, którzy wolą bardziej wyluzowanego towarzysza.
Plusy
- Łagodna i spokojna natura
- Dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami
- Niskie zapotrzebowanie na ćwiczenia
- Czuły i lojalny
- Doskonałe psy stróżujące
- Potrzebuje dużo miejsca
- Nadmierne ślinienie się i ślinienie
- Krótsza żywotność
- Skłonny do specyficznych problemów zdrowotnych
Która rasa jest dla Ciebie odpowiednia?
Wybór odpowiedniej rasy ostatecznie zależy od Twoich preferencji i stylu życia. Obie rasy mają wyjątkowe cechy i względy, które należy wziąć pod uwagę.
Bernardyn może być właściwym wyborem, jeśli szukasz delikatnego i cierpliwego towarzysza rodziny. Dobrze dogadują się z dziećmi i mają kochającą i serdeczną naturę. Należy jednak wziąć pod uwagę ich duży rozmiar i umiarkowane potrzeby w zakresie ćwiczeń.
I odwrotnie, jeśli wolisz lojalnego i opiekuńczego towarzysza, mastif może być lepszym wyborem. Mastify mają spokojny i zrównoważony temperament, co czyni je doskonałymi stróżami rodziny. Ich niskie zapotrzebowanie na energię może być idealne dla tych, którzy preferują bardziej zrelaksowany tryb życia.
Ważne jest, aby ocenić swoje doświadczenie jako właściciela psa oraz czas i uwagę, jakie możesz mu poświęcić. Obie rasy wymagają odpowiedzialnej własności, w tym odpowiedniego szkolenia, socjalizacji i regularnej opieki weterynaryjnej.
Spotkanie i spędzanie czasu z poszczególnymi psami każdej rasy może pomóc w podjęciu decyzji. Rozważ skontaktowanie się z hodowcami, organizacje ratownicze lub wystawy psów mające na celu interakcję z bernardynami i mastifami.
