Heterochromie bij honden: verschillende gekleurde ogen uitgelegd

DIERENARTS GOEDGEKEURD

BEOORDEELD EN GECONTROLEERD DOOR

Dr. Marta Vidal-Abarca

Dierenarts, BVSC GPCERT (OPHTHAL) MRCVS

De informatie is actueel en up-to-date volgens het laatste veterinaire onderzoek.

Heeft u ooit een hond gezien met twee verschillend gekleurde ogen, of misschien hadden ze twee kleuren in hetzelfde oog? Wat je zag was een aandoening die heterochromie heet. Heterochromie kan bij honden mooie en interessante oogverschijningen veroorzaken, maar wat is het, waardoor wordt het veroorzaakt en moet u zich zorgen maken als uw hond het heeft?

Goededag

Wat is heterochromie?

Heterochromie is een aandoening waarbij de ogen verschillende kleuren van elkaar hebben. Dit betekent dat de irissen, het gekleurde deel van de ogen, niet in beide ogen hetzelfde zijn. In de meeste gevallen zien de ogen er verder volkomen normaal uit.

Er zijn een paar soorten heterochromie, waar we het zo meteen over zullen hebben. Deze aandoening kan erfelijk zijn, wat betekent dat uw hond met de aandoening is geboren en dat deze zichtbaar begon te worden toen hij rond de leeftijd van 7 weken zijn permanente oogkleur kreeg. Het kan ook worden verworven, wat betekent dat een externe oorzaak tot een verandering in de oogkleuren heeft geleid.

Beeldcredits: travelarium.ph, Shutterstock

Wat veroorzaakt heterochromie?

Erfelijke heterochromie hangt nauw samen met de kleur en het patroon van de vacht, bij honden die gevlekt zijn, Merle , wit of met name wit rond het hoofd en de ogen, waardoor de kans groter is dat u de aandoening heeft. De kleur van de irissen van een hond wordt bepaald door hoeveel melanine er in de ogen aanwezig is. Honden met bruine ogen hebben een grote hoeveelheid melanine, terwijl honden met blauwe ogen er geen hebben in het stroma, het dikste deel van de iris en datgene dat de oogkleur bepaalt. Honden met heterochromie kunnen in elk oog verschillende hoeveelheden melanine hebben, of ze kunnen zelfs grotere en kleinere concentraties melanine hebben in verschillende delen van de iris van hetzelfde oog.

Verworven heterochromie komt minder vaak voor dan erfelijke heterochromie, en er zijn enkele oogaandoeningen bij betrokken. Het wordt veroorzaakt door externe factoren die de kleur van de iris bij aangetaste honden permanent beïnvloeden. Ontstekingsaandoeningen, immuungemedieerde problemen, bepaalde medicijnen en verwondingen aan de ogen en het hoofd kunnen verworven heterochromie veroorzaken. In sommige gevallen kunnen oogaandoeningen die de helderheid van het hoornvlies of het oog veranderen, worden aangezien voor heterochromie, zoals glaucoom of cataract.

Soorten heterochromie bij honden

1. Volledige heterochromie

Bij volledige heterochromie hebben beide ogen totaal verschillende kleuren van elkaar. De hond heeft waarschijnlijk één donker oog en één licht oog. De meeste honden met volledige heterochromie hebben één bruin en één blauw oog.

Beeldcredits: Tattiliana, Shutterstock

2. Sectorale heterochromie

Sectorale heterochromie betekent dat slechts een deel van de iris van de hond blauw is, terwijl de rest van de iris een andere kleur heeft. Dit kan in één of beide ogen tegelijkertijd voorkomen.

3. Centrale heterochromie

Centrale heterochromie creëert een halo-achtig uiterlijk van de iris. In deze toestand zal de iris meerdere kleuren bevatten, waarbij de ene kleur uit de pupil straalt en zich vermengt met de andere oogkleur in een puntig patroon. Net als sectorale heterochromie kan centrale heterochromie een of beide ogen beïnvloeden.

Zijn er gezondheidsproblemen met heterochromie?

Erfelijke heterochromie, die al sinds de geboorte bij uw hond aanwezig is, is op zichzelf niet gevaarlijk en wordt ook niet in verband gebracht met het veroorzaken van gezondheidsproblemen. De enige uitzondering hierop is dat Dalmatiërs met gedeeltelijke of sectorale heterochromie een groter risico kunnen lopen om ook doof te zijn.

Dat gezegd hebbende, als u plotselinge kleurveranderingen in de ogen van uw hond opmerkt, moet hij zo snel mogelijk een dierenarts raadplegen. Kleurveranderingen in de ogen kunnen onder meer duiden op letsel, uveïtis, glaucoom, stollingsproblemen, cataract, problemen met het netvlies, de oogzenuw of degeneratie van het hoornvlies.

Houd er rekening mee dat puppy's bij de geboorte lichtblauwe ogen zullen hebben en naarmate ze groter worden, ongeveer zeven weken oud, hun volwassen oogkleur zullen ontwikkelen. Houd hier dus rekening mee als u kleurveranderingen in de ogen van een opgroeiende hond opmerkt. pup. Raadpleeg echter onmiddellijk uw dierenarts als u twijfelt of als hij tekenen van ongemak, oogproblemen, blindheid, doofheid of andere aandoeningen lijkt te vertonen.

Beeldcredits: Mary Swift, Shutterstock

Welke rassen hebben het meest waarschijnlijk heterochromie?

Heterochromie kan bij elk hondenras voorkomen; het kan echter vaker worden gezien bij bepaalde rassen waarbij oogkleurverdunning wordt aangetroffen. Deze omvatten de Shih Tzu, Malamute, Old English Sheepdog, Siberische Husky, American FoxHound, American Cocker Spaniel, Dalmatian en Australian Shepherd. Bij Dalmatiërs lijkt heterochromie vaker voor te komen bij vrouwelijke honden, maar dit is niet noodzakelijk het geval bij andere rassen.

Veelgestelde vragen (FAQ)

Kan heterochromie voorkomen bij andere dieren?

Ja, heterochromie kan voorkomen bij katten, maar ook bij mensen. Het kan ook voorkomen bij paarden, vee en vele andere dieren. Hoewel het vaker voorkomt bij dieren dan bij mensen, wordt heterochromie nog steeds als ongebruikelijk tot zeldzaam beschouwd onder alle dieren waarbij het voorkomt.

Kan heterochromie bij honden worden behandeld?

Omdat erfelijke heterochromie op zichzelf niet als een probleem wordt beschouwd, is er geen noodzaak om het te behandelen. Als uw hond echter heterochromie heeft opgelopen, is het belangrijk om samen met uw dierenarts de oorzaak te achterhalen. Problemen met de ogen worden doorgaans als noodgevallen beschouwd, omdat sommige aandoeningen snel tot verlies van het gezichtsvermogen kunnen leiden.

Beeldcredits: Enmanuel Q, Shutterstock

Wordt heterochromie veroorzaakt door inteelt?

Heterochromie kan het gevolg zijn van inteelt, maar de aanwezigheid van heterochromie betekent niet dat er inteelt heeft plaatsgevonden. Bij huisdieren die heterochromie ervaren, kan inteelt een rol spelen vanwege de inteelt die vaak voorkomt bij het ontwikkelen van rassen. Deze inteelt kan echter vele generaties geleden hebben plaatsgevonden. Heterochromie kan echter worden veroorzaakt door een recessief gen, wat betekent dat twee niet-verwante dragers van het gen mogelijk nog steeds nakomelingen hebben met de aandoening.

Zijn er culturele overtuigingen rond heterochromie?

Ja, veel culturen hebben momenteel of hadden vroeger overtuigingen die verband hielden met heterochromie. Sommige Native Amerikaanse culturen geloven dat honden met heterochromie tegelijkertijd de aarde en de hemel kunnen zien. In sommige gevallen strekt dit geloof zich ook uit tot mensen en andere dieren met heterochromie. In sommige oude Europese culturen werd heterochromie geassocieerd met hekserij.

Conclusie

Heterochromie is een fascinerende aandoening die kan resulteren in extreem mooie en unieke ogen. Deze aandoening wordt op zichzelf als onschadelijk beschouwd, maar kan een indicatie zijn voor een ernstiger probleem. Plotselinge of geleidelijke veranderingen in de kleur en het uiterlijk van de ogen moeten altijd door een dierenarts worden beoordeeld. Als u een hond met heterochromie heeft, mag u trots zijn op het unieke karakter van uw pup!

Gerelateerd lezen: Veranderen de ogen van Huskies van kleur? Door dierenartsen beoordeelde anatomische feiten

• Unilaterale en bilaterale auditieve responsafwijkingen in de hersenstam bij 900 Dalmatische honden
• Oogmythen, bijgeloof en culturele overtuigingen | Optometrist – Brillen – Brillen | Greenlane Penrose Optometrist (gp-optom.co.nz)
• Heterochromie bij honden: twee verschillende gekleurde ogen | Hill's huisdier
• https://visionsource-hillvisioncenter.com/2020/03/09/what-causes-heterochromia/
• Heterochromie bij honden: door dierenartsen beoordeelde feiten, oorzaken en zorgen | Hepper